Kliknij tutaj --> 🎇 portret janusza korczaka do wydrukowania

Maciej Sadowski. Oprawa: twarda z obwolutą. Ilość stron: 190. Rozmiar: 23x28,5 cm. ISBN: 9788327472359. Rok wydania: 2017. Wydawnictwo: Olesiejuk Sp. z o.o. Stan: nowa. Ten album nazwano fotobiografią, choć zdjęcia w nim zawarte opatrzono zaledwie cytatami z dzieł jego bohatera Janusza Korczaka, najwybitniejszego pedagoga naszych czasó Pierwsze obchody Dnia Patrona w naszej szkole odbyły się 01.06.2021 i zostały połączone z Dniem Dziecka.Z tej okazji, na murach budynku szkoły, powstał mural poświęcony Januszowi Korczakowi i Dzieciom. Zachęcamy do zapoznania się z sylwetką Janusza Korczaka, ukazaną w filmie z 1990r. pt. "Korczak" w reżyserii Andrzeja Wajdy. został przesiedlony do getta na ulicę Chłodną 33, do budynku Gimnazjum Kupieckiego im. Marii i Józefa Roeslerów, zaś Korczak trafił na pewien czas do aresztu za nienoszenie nakazanej Żydom opaski z gwiazdą Dawida. W październiku 1941 r. Dom Sierot został zmuszony po raz kolejny do przeprowadzki, tym razem na ul. Janusz Korczak [Janʊʃ Kɔrtʃak] IPA (vlastním jménem Henryk Goldszmit, 22. července 1878, Varšava – 7. srpna 1942, vyhlazovací tábor Treblinka) [p 1] byl polský židovský autor literatury pro děti, pediatr, pedagog a publicista, známý také pod přezdívkami Pan Doktor nebo Starý Doktor. Od roku 1912 vedl židovský sirotčinec Henryk Goldszmit przyjmuje pseudonim Janusza Korczaka, zapoŜyczony z tytułu powieści Kraszewskiego. Przypadkowo, gdy posyłał na konkurs swój dramat „Którędy” (który uzyskał wyróŜnienie), spojrzał na ksiąŜkę „O Janaszu Korczaku i pięknej miecznikównie”. Napisał to nazwisko na rękopisie. Rencontre En Ligne Premier Rendez Vous. W miesiącu styczniu 2017 r. Biblioteka Szkolna ogłosiła Szkolny Konkurs Plastyczny dla uczniów klas III - VI pod hasłem "Portret Janusza Korczaka". Zadaniem uczestników konkursu było wykonanie portretu Patrona Szkoły w formacie A4, dowolną techniką. Wpłynęło 14 prac. Komisja konkursowa dokonała oceny prac wg następujących kryteriów: pomysłowość, staranność i ogólny wyraz artystyczny. Jury postanowiło przyznać: I miejsce: Klaudia Błaszczyk Wiktoria Porażewska II miejsce: Piotr Sendziak Wiktor Tomczak III miejsce: Wiktoria Florkowska Bartosz Regulski Wyróżnienie: Antonina Boruta Natalia Wojtczak Gratulujemy! Laureaci konkursu otrzymali dyplomy oraz nagrody - artykuły plastyczne i książki. Pozostali uczestnicy otrzymali podziękowania za udział oraz drobne upominki. Nagrody zostały zakupione z funduszy pochodzących ze zbiórki makulatury. Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć. Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy im. Janusza Korczaka w Strzelcach Krajeńskich, ul. Kościuszki 28 Biografia Janusz Korczak (właśc. Henryk Goldszmit) urodził się w Warszawie 22 lipca 1878 lub 1879 r., a zmarł 6 sierpnia 1942 r. w Treblince. Był pedagogiem, twórcą antyautorytarnego systemu wychowania, a także pisarzem i pediatrą. Ponadto był też działaczem społecznym i prekursorem walki o prawa dziecka. Był synem Cecylii z domu Gębickiej i adwokata Józefa Goldszmita. W okresie szkolnym uczył się w ośmioklasowym gimnazjum na warszawskiej Pradze (była to szkoła rosyjska o bardzo silnym rygorze). W wieku 15 lat udzielał korepetycji, ponieważ po śmierci ojca rodzina znalazła się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Już w młodości Henryk odkrył w sobie pasję literacką i dużo czytał (zwłaszcza Kraszewskiego, Mickiewicza i Sienkiewicza). Pociągała go też literatura młodopolska. Po zdaniu matury w 1898 r. rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Cesarskiego w Warszawie. Latem następnego roku odbył podróż do Szwajcarii, by lepiej poznać twórczość pedagogiczną Pestalozziego, a już w 1905 r. otrzymał dyplom lekarski i rozpoczął pracę w Szpitalu dla Dzieci im. Bersonów i Baumanów w Warszawie (pracował tu do 1912 r.). Latem 1907 r. wyjechał do Berlina, aby dokształcać się w zakresie medycyny. W tym czasie wizytował zakłady wychowawcze i odbywał praktyki w klinikach dziecięcych. Kiedy w 1911 r. był w Londynie, odwiedził tam szkołę i przytułek dla dzieci. Przeżycia jakich tu doświadczył wpłynęły na podjęcie decyzji, że nigdy nie założy własnego domu. Janusz Korczak udzielał się też społecznie. Był współzałożycielem Domu Sierot dla dzieci żydowskich w Warszawie, który działał w latach 1912 – 1942. Pracował również w innym sierocińcu – Nasz Dom, który został wybudowany dla dzieci polskich (1919 – 1936). Korczak walczył o równouprawnienie dziecka, odnoszenie się do niego z należytym szacunkiem i zwracanie uwagi na jego potrzeby, a także danie mu równowartościowego prawa głosu. Opierając się zaś na swojej wiedzy i własnych obserwacjach wypracował nowatorski system wychowawczo – opiekuńczy. W 1914 r. został powołany do wojska. Po demobilizacji rozpoczął pracę w kijowskich przytułkach dla dzieci. Dopiero po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, w połowie 1918 r., powrócił do Warszawy. Pracował tu jako lekarz. Miał też swój udział w utworzeniu pierwszego robotniczego zakładu dla dzieci polskich - Nasz Dom w Pruszkowie. Podczas wojny polsko – radzieckiej pracował w szpitalach epidemicznych w Warszawie i w Łodzi, gdzie zaraził się tyfusem plamistym (od niego zaraziła się jego matka, która zmarła). Stanowiło to straszliwą traumę dla Korczaka i wywołało u niego depresję oraz myśli samobójcze. Korczak był niezwykle oddany dzieciom i przez całe swoje życie w całkowitym poświęceniu zabiegał o ich godny byt, o to, by miały prawo do miłości, szacunku i uznania. Jego największym osiągnięciem było opracowanie nowatorskiego systemu wychowawczego. Był prekursorem ruchu na rzecz praw dzieci. Nie popierał żadnej ideologii edukacyjnej, a jego pomysły pedagogiczne wyrastały z praktyki. Współcześnie uznaje się go za jednego z pionierów nurtu pedagogicznego zwanego „edukacją moralną”. Korczak opowiadał się też za emancypacją dzieci. Chciał, by społeczeństwo dziecięce było zorganizowane na zasadach demokracji, dialogu i sprawiedliwości. Dlatego w placówkach, które prowadził działały takie instytucje jak sejm (dziecięcy parlament), sąd i redagowana w nich prasa (redaktorami były same dzieci). 16 lipca 1926 r. odznaczono go Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Korczak prowadził też cykl audycji radiowych „Starego Doktora”, które cieszyły się dużym powodzeniem, zwłaszcza wśród latach 1934 i 1936 odbył dwie podróże do Palestyny, w trakcie których prowadził obserwacje w różnych placówkach pedagogicznych i w żłobkach. W roku 1939, kiedy wybuchła wojna, pomagał prowadzić chrześcijańskie sierocińce. Nie wykonał rozkazu generalnego gubernatora Franka i nie chciał nosić przepaski z gwiazdą syjońską. Pisał w tym czasie odezwy, zwracając się z prośbą o pomoc dla dzieci; udało mu się nawet zorganizować letnie kolonie. W 1940 r., gdy utworzono getto warszawskie, czynił starania, by sierociniec pozostał na dotychczasowym miejscu (niestety stało się inaczej). Konsekwentnie odrzucał propozycje przejścia na „stronę aryjską”. Za wszelką cenę pragnął pozostać z dziećmi i uchronić je przed wywózką z getta. Do końca towarzyszył podopiecznym. 6 sierpnia 1942 r. wraz ze współpracownikami i dwunastoma wychowankami zostali wyprowadzeni na Umschlagplatz, a stąd skierowano ich do Treblinki. Korczak zginął w obozie wraz z podopiecznymi mimo, że miał szansę ucieczki. Charakterystyka twórczości Janusz Korczak zasłynął jako pedagog i teoretyk wychowania, ale był też pediatrą, pisarzem, działaczem społecznym i publicystą. Zadebiutował w 1896 r. na łamach tygodnika satyrycznego „Kolce” humoreską pt. „Węzeł gordyjski”. Najczęściej w swych artykułach poruszał problem miłości rodzicielskiej, a także wychowania i zdrowia. Podkreślał konieczność szacunku do dziecka i poważnego traktowania jego potrzeb. Pisał książki nie tylko dla dzieci i młodzieży, ale również dla dorosłych. W jego bogatym dorobku znajdują się liczne eseje, artykuły i utwory dramatyczne. Napisał wiele książek dla dzieci (m. in. „Król Maciuś I”, „Bankructwo Małego Dżeka”, „Kajtuś Czarodziej”, „Kiedy znów będę mały”). Jego dorobek wzbogacają też utwory pedagogiczne (te najbardziej znane to: „Jak kochać dziecko”, „Prawo dziecka do szacunku”). Od 1901 r. zaczął pisać felietony. W tym też roku ukazała się powieść „Dzieci ulicy”. W latach 1903 – 1905 pisał felietony w czasopiśmie „Głos” (tygodnik), gdzie prowadził rubrykę „Na widnokręgach”. W styczniu 1904 r. na łamach „Głosu” ukazała się też w odcinkach powieść „Dziecko salonu”, która przyniosła pisarzowi światowy rozgłos. Oprócz tego, w 1939 r. wydał „Pedagogikę żartobliwą”, „Moje wakacje”, „Gadaninki radiowe Starego Doktora”. W latach 1926 – 1930 redagował gazetkę „Mały Przegląd”, która była skierowana do dzieci. Prowadził też autorskie pogadanki radiowe (1935 – 1936), w których występował w obronie prawa dziecka do godności i szacunku. Henryk Goldszmit od 1896 r. publikował w wielu czasopismach humoreski, a także artykuły na tematy społeczne, obyczajowe i wychowawcze. Jego popularne powieści dla dzieci zostały przetłumaczone na wiele języków. Bogata publicystyka społeczno – polityczna wprowadziła Korczaka w krąg warszawskiej inteligencji. Stał się znany i ceniony, a jego nazwisko było wymieniane wśród przedstawicieli ruchu oświatowego. Korczak znalazł się też w grupie inicjującej Kongres Dziecka. Ważnym utworem Janusza Korczaka był też „Pamiętnik z getta”, w którym dokumentował życie codzienne w getcie i czynił pogłębioną refleksję nad upodleniem świata i nędzą egzystencji ludzkiej. Jednocześnie wyrażał wiarę w wyższe wartości człowieka. Po wojnie życie i twórczość Janusza Korczaka nie zostały zapomniane. Jego nowatorskie koncepcje wychowawcze na stałe weszły do kanonu kultury Polski i świata. Rozwiń więcej Moduł 1 (13 - 19 XI 2012) - Janusz Korczak - życie W tym tygodniu zapoznasz się z całą biografią Janusza Korczaka. Ale nie skupiaj zbytnio swojej uwagi na szczegółach – w kolejnych tygodniach będziesz pogłębiać wiedzę o Starym Doktorze i różnych funkcjach, jakie pełnił. Co wiesz o Korczaku w tej chwili, gdy rozpoczyna się kurs? Zanim sięgniesz po jakiekolwiek materiały, rozwiąż – dla siebie i tylko dla siebie - test Wynik zachowaj dla siebie, aż do końca kursu. A teraz przeczytaj poniższe materiały edukacyjne oraz wykonaj quiz (za 10 punktów) i zadanie (za 10 punktów). Powodzenia! Test - do wydrukowania i wypełnienia. Quiz - Życie Janusza Korczaka Materiał dodatkowy, lektura konkursowa w sieci Janusz Korczak urodził się 22 lipca w 1878 lub 79 roku w Warszawie. ,w rodzinie żydowskiej , zamożnej , postępowej , związanej z kulturą i obyczajowością polską. Naprawdę nazywał się Henryk Goldszmidt .Jego ojciec był adwokatem a dziadek chirurgiem. Do szkoły zaczął uczęszczać w 1886 roku , szkoły nie wspominał pozytywnie . Surowość i nudność szkoły opisał w książce „Kiedy znów będę mały”. Pierwsze myśli o reformach wychowania zaczynają się w nim budzić w 15 Po śmierci ojca Henryk walczy o skromny byt dla rodziny udzielając korepetycji. Już jako uczeń bardzo dużo tworzy , pisze do gazet , bierze udział w konkursach literackich. Jednak wstępuje na wydział lekarski Cesarskiego Uniwersytetu 1899 wygrywa jeden z konkursów literackich podpisany pseudonimem Janusz 1900 drukuje cykl siedmiu artykułów pt. ”Dzieci i wychowanie”. Jako student bierze udział w koloniach letnich dla chłopców. Dyplom lekarza otrzymuje w 1905 roku 23 marca. Choć pracuje jako lekarz nadal myśli o reformie wychowania , dając temu dowód w krytycznym artykule „Szkoła współczesna.” Pracą lekarza zajmuje się z pasją pomagając biednym , choć w tym czasie jest uznanym i modnym 1911 roku zostaje zatwierdzony plan budowy Domu Sierot oparty na nowoczesnych założeniach społeczno-pedagogicznych i 1912 roku zostaje dyrektorem Domu Sierot , a w 1913 odbywa się oficjalne otwarcie Sierot Korczak stopniowo przekształca w społeczeństwo dziecięce zorganizowane na zasadach sprawiedliwości , braterstwa , równych praw i obowiązków. Tworzy system wychowawczy , w którym każde dziecko staje się gospodarzem , pracownikiem i kierownikiem. Korczak zajmuję się również dziećmi ciągu dwóch lat działalności domu Korczak zdobywa uznanie w kraju i za granicą.. Stara się również o utworzenie kolonii letnich dla dzieci , w tym dzieci tego pomysłu powtaje kolonia „Różyczka”w Gocławku. Przy Domu Sierot powstaje małe gospodarstwo rolne , w którym dzieci uczą się ogrodnictwa i rolnictwa. Przy ośroku powstaje bursa w 1923 roku , która trwała do 1937. Przez ten cały czas Korczak tworzy swoje dzieła cieszące się dużą popularnością wśród dzieci. Sytuacja finansowa ośrodka zaczęła się gwałtownie tym czasie Korczak kilkakrotnie wyjeżdżał do Palestyny. w 1939 roku wybucha II Wojna Światowa , w czasie której Korczak kilka razy był aresztowany. Wracał jednak do domu . Przebywało w nim wówczas osób. Brak środków i warunków powodowały wysoką śmiertelność wśród dzieci. Sam również zachorował , opiekowała się nim matka , która wskutek zarażenia się chorobą zmarła. 6 sierpnia 1942 roku wszyscy opiekunowie i mieszkańcy domu sierot -ok. zostali wywiezieni do Treblinki i słuch o nich zaginął.

portret janusza korczaka do wydrukowania